Το ωρολόγιό σας είναι έτοιμο. Τώρα σαράντα εκπαιδευτικοί πρέπει να το δουν.
Η δημιουργία του ωρολογίου είναι το μέρος που όλοι προγραμματίζουν, ενώ η δημοσίευσή του είναι αυτό που σας απασχολεί για το υπόλοιπο του τριμήνου.

Ο επιλυτής ολοκληρώνει τη λειτουργία του. Οι περιορισμοί ικανοποιούνται. Αποθηκεύετε το αρχείο .fet και για περίπου δέκα λεπτά φαίνεται ότι όλα έχουν τελειώσει.
Τότε ξεκινά η πραγματική εργασία, η οποία δεν είναι η δημιουργία του ωρολογίου. Είναι η διανομή του.
Σαράντα εκπαιδευτικοί χρειάζονται το δικό τους εβδομαδιαίο πρόγραμμα. Η γραμματεία χρειάζεται ένα κύριο αντίγραφο. Η υποδοχή θέλει να γνωρίζει σε ποια αίθουσα πρέπει να κατευθυνθεί ένας γονέας που επισκέπτεται το σχολείο. Κάποιος ζητά να αναρτηθεί στην ιστοσελίδα του σχολείου. Και κανένας από αυτούς τους ανθρώπους δεν διαθέτει το FET, δεν πρόκειται να εγκαταστήσει το FET, ούτε θα έπρεπε να είναι υποχρεωμένος να το κάνει.
Έτσι, όλα μετατρέπονται σε αρχεία PDF. Ένα για κάθε εκπαιδευτικό αν είστε ευσυνείδητοι, ένα μεγάλο για όλους αν δεν είστε. Εκτυπωμένα, αποσταλμένα με email, αναρτημένα σε πίνακες ανακοινώσεων. Και αυτό είναι εντάξει — μέχρι την Πέμπτη, όταν αλλάζει μια αίθουσα.
Τώρα υπάρχουν σαράντα λανθασμένα αντίγραφα στο κτίριο και κανένας τρόπος να ανακληθούν.
Το πραγματικό πρόβλημα δεν είναι το αρχείο. Είναι τα αντίγραφα.
Κάθε εξαγωγή που στέλνετε είναι μια διακλάδωση. Τη στιγμή που φεύγει από τα χέρια σας, παύει να αντικατοπτρίζει την πραγματικότητα, και παρ' όλα αυτά συνεχίζει να χρησιμοποιείται. Ο εκπαιδευτικός με την εκτύπωση στο γραφείο του δεν είναι απρόσεκτος· δεν έχει κανέναν τρόπο να γνωρίζει ότι το πρόγραμμα έχει παλιώσει.
Πράγμα που σημαίνει ότι το χρήσιμο ερώτημα δεν είναι "πώς θα το βγάλω αυτό από το FET;" — μπορείτε ήδη να το κάνετε. Το ερώτημα είναι "πώς θα το δημοσιεύσω ώστε να υπάρχει πάντα μόνο μία έκδοση;"
Αυτό είναι το πρόβλημα που υπάρχει το FET Explorer για να λύσει. Ανεβάζετε το αρχείο .fet που παρήγαγε ο επιλυτής σας και, αντί να εξάγετε σαράντα αντίγραφα, δημοσιεύετε ένα ωρολόγιο με τέσσερις τρόπους.
Ένας σύνδεσμος, όχι ένα συνημμένο
Στείλτε έναν σύνδεσμο. Ο παραλήπτης τον ανοίγει και βλέπει το ωρολόγιο. Χωρίς λογαριασμό, χωρίς εγκατάσταση, χωρίς τίποτα να αποδεχτεί.
Υπάρχουν δύο είδη, και η διαφορά έχει σημασία.
Ένας δημόσιος σύνδεσμος είναι πάντα μόνο για ανάγνωση. Δεν είναι μόνο για ανάγνωση από προεπιλογή, δεν είναι μόνο για ανάγνωση εκτός αν κάποιος αλλάξει μια ρύθμιση — δεν μπορεί να γίνει τίποτα άλλο. Αυτός είναι ο σύνδεσμος για τους γονείς, για ένα τμήμα, για τον πίνακα ανακοινώσεων.
Ένας ιδιωτικός σύνδεσμος φέρει ένα επίπεδο και ένα πεδίο εφαρμογής. "Όποιος έχει αυτόν τον σύνδεσμο μπορεί να ορίσει τη διαθεσιμότητα για τον/την Ángel." Είναι ο τρόπος με τον οποίο ένας συνάδελφος συνεισφέρει χωρίς να έχει λογαριασμό στη συνδρομή σας.

Και τα δύο παραπέμπουν στο ίδιο ωρολόγιο. Αλλάξτε ένα μάθημα και κάθε σύνδεσμος δείχνει ήδη τη νέα έκδοση, επειδή δεν υπήρξε ποτέ αντίγραφο προς ενημέρωση.
Ένα πράγμα που εκπλήσσει τους χρήστες: επικολλήστε τον δικό σας σύνδεσμο κοινής χρήσης στον περιηγητή σας
και θα δείτε λιγότερα από όσα περιμένετε. Η πρόσβαση καθορίζεται από τον σύνδεσμο
πρώτα και από τον λογαριασμό σας μετά — έτσι λαμβάνετε ακριβώς ό,τι λαμβάνει και ο παραλήπτης.
Αυτό είναι σκόπιμο. Είναι ο μόνος τρόπος για να ελέγξετε τι πραγματικά στείλατε.
Χαρτί, όταν το χαρτί είναι η σωστή απάντηση
Μερικές φορές είναι. Ένας τοίχος στο γραφείο των εκπαιδευτικών, ένας φάκελος για μια επιθεώρηση, ένας εκπαιδευτικός που απλώς το προτιμά.
Οι προβολές εκτύπωσης είναι σχεδιασμένες για αυτό — ανά εκπαιδευτικό, ανά αίθουσα, ανά τμήμα, ανά ετικέτα δραστηριότητας — αντί να είναι ένα στιγμιότυπο της οθόνης. Η εκτύπωση εξακολουθεί να είναι ένα αντίγραφο και εξακολουθεί να παλιώνει. Η διαφορά είναι ότι η επανεκτύπωση γίνεται με ένα κλικ και γνωρίζετε ακριβώς πού βρίσκεται η τρέχουσα έκδοση.
Η οθόνη που δεν κάνει ποτέ λάθος
Η καλύτερη απάντηση στο "είναι αυτό το τρέχον;" είναι μια οθόνη που δεν μπορεί να είναι εκτός χρόνου. Τοποθετήστε το σημερινό ωρολόγιο σε μια οθόνη δίπλα στην πόρτα του γραφείου των εκπαιδευτικών και ανανεώνεται μόνο του. Κανείς δεν το εκτυπώνει, κανείς δεν το μεταφέρει, κανείς δεν έχει το πρόγραμμα της προηγούμενης εβδομάδας.

Στην ιστοσελίδα του σχολείου
Οι γονείς κοιτάζουν την ιστοσελίδα του σχολείου. Έτσι, το ωρολόγιο μπορεί να ενσωματωθεί εκεί, στη δική του σελίδα, ως μέρος του σχεδιασμού του σχολείου — όχι ως σύνδεσμος προς κάτι που μοιάζει με διαφορετικό προϊόν.

Μία πηγή, τέσσερις επιφάνειες
Αυτή είναι όλη η ιδέα. Το αρχείο .fet εξακολουθεί να είναι η πηγή της αλήθειας και το FET εξακολουθεί να είναι αυτό που το παράγει. Αυτό που αλλάζει είναι ότι η δημοσίευση σταματά να παράγει διακλαδώσεις.
Όταν μια αίθουσα αλλάζει την Πέμπτη, την αλλάζετε μία φορά. Οι σύνδεσμοι είναι σωστοί. Η οθόνη είναι σωστή. Η ενσωμάτωση είναι σωστή. Το μόνο πράγμα που χρειάζεται επανεκτύπωση είναι το χαρτί — και γνωρίζετε ακριβώς ποιο χαρτί.
Σαράντα εκπαιδευτικοί, ένα ωρολόγιο, καμία ειδοποίηση ανάκλησης.