Τμήμα, έτος, υποτμήμα — σε ποιο από αυτά αναφέρεστε;
Το λεξιλόγιο που δυσκολεύει τους νέους χρήστες του FET, εξηγημένο με ένα πραγματικό σχολείο αντί για μια λίστα ορισμών.
Κάποιος στο φόρουμ του FET ρώτησε κάποτε, λίγο πολύ: τι ακριβώς είναι ένα "Τμήμα" (group);
Είναι μια δίκαιη ερώτηση και αξίζει κάτι καλύτερο από την απάντηση που συνήθως λαμβάνει, η οποία είναι ένας ορισμός που χρησιμοποιεί τις άλλες δύο λέξεις που επίσης δεν γνωρίζετε ακόμα.
Ας δούμε λοιπόν ένα σχολείο.
Το Έτος 9 κάνει τρία διαφορετικά πράγματα
Το Έτος 9 πηγαίνει σε συγκέντρωση. Και οι εκατόν είκοσι μαθητές, στην αίθουσα εκδηλώσεων, μία φορά την εβδομάδα. Κανείς δεν χωρίζεται. Αυτό είναι ένα Έτος.
Το Έτος 9 κάνει μαθηματικά σε τέσσερις τάξεις. 9Α, 9Β, 9Γ, 9Δ — καθεμία με τον δικό της εκπαιδευτικό, τη δική της αίθουσα, την ίδια ώρα ή διαφορετικές ώρες. Καθεμία από αυτές είναι ένα Τμήμα.
Το 9Α χωρίζεται για ξένες γλώσσες. Οι μισοί κάνουν Ισπανικά, οι μισοί Γερμανικά, την ίδια ώρα σε διαφορετικές αίθουσες. Το κάθε μισό είναι ένα Υποτμήμα.
Οι ίδιοι μαθητές όλη την εβδομάδα. Τρεις διαφορετικοί τρόποι διαχωρισμού τους, επειδή τρία διαφορετικά μαθήματα χρειάζονται τρεις διαφορετικούς διαχωρισμούς.
Αυτό είναι όλο το λεξιλόγιο: το επίπεδο στο οποίο ένα μάθημα χωρίζει το σύνολο των μαθητών.
Γιατί έχει μεγαλύτερη σημασία από μια σύμβαση ονοματοδοσίας
Εδώ είναι το σημείο που αξίζει να εμπεδώσετε: το επίπεδο στο οποίο αναθέτετε ένα μάθημα είναι το επίπεδο στο οποίο το πρόγραμμα προστατεύει από συγκρούσεις.
Αν βάλετε τη συγκέντρωση στο Έτος, δεν μπορεί να προγραμματιστεί τίποτα άλλο για κανέναν στο Έτος 9 εκείνη την ώρα. Σωστά — είναι όλοι στην αίθουσα εκδηλώσεων.
Αν το βάλετε στο 9Α, έχετε πει στο Ωρολόγιο ότι μόνο το 9Α είναι απασχολημένο. Το 9Β είναι τώρα ελεύθερο να κάνει μαθηματικά κατά τη διάρκεια της συγκέντρωσης και, όσον αφορά το λογισμικό, δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα, επειδή εσείς το ορίσατε έτσι.
Το λεξιλόγιο δεν είναι λογιστική. Είναι ο τρόπος με τον οποίο εκφράζετε ποιος δεν μπορεί να βρίσκεται σε δύο μέρη ταυτόχρονα.
Ένα Τμήμα μπορεί να έχει δύο γονείς
Αυτό εκπλήσσει τους ανθρώπους, και είναι σκόπιμο.
Ένα Τμήμα δεν χρειάζεται να ανήκει σε ακριβώς έναν γονέα. Το ίδιο σύνολο μαθητών μπορεί να υπάγεται σε δύο — που είναι ακριβώς ο τρόπος με τον οποίο περιγράφετε ένα συνδυασμένο τμήμα, μια ομάδα επιλογής που προέρχεται από δύο έτη, ή ένα μεικτό σύνολο που υπάρχει μόνο για ένα μάθημα.
Αν είχατε ποτέ ένα μάθημα επιλογής λυκείου που διδάσκεται στο Έτος 12 και στο Έτος 13 μαζί και αναρωτηθήκατε σε ποιο έτος να το καταχωρίσετε, η απάντηση είναι: και στα δύο. Αυτό δεν είναι παράκαμψη.
Το λάθος που δύσκολα διορθώνεται
Αν κάνετε εισαγωγή δεδομένων, υπάρχει ένας κανόνας σειράς που αξίζει να κάνετε σωστά από την πρώτη φορά.
Εισάγετε τους μαθητές σας πριν από τις δραστηριότητές σας.
Μια δραστηριότητα που ονομάζει ένα σύνολο μαθητών που δεν υπάρχει ακόμα, θα το δημιουργήσει — αλλά θα το δημιουργήσει επίπεδα, χωρίς έτος από πάνω του και χωρίς υποτμήματα από κάτω του. Και δεν αναβαθμίζεται ποτέ μετά. Καταλήγετε με μια στοίβα από τμήματα που φαίνονται σωστά σε μια λίστα αλλά συμπεριφέρονται λάθος παντού όπου η δομή έχει σημασία, και η διόρθωσή τους σημαίνει διαγραφή και ξεκίνημα από την αρχή.
Η ίδια αυτόματη δημιουργία ισχύει για εκπαιδευτικούς, αντικείμενα και ετικέτες που ονομάζονται από μια γραμμή δραστηριότητας. Για αυτά είναι ακίνδυνο — ένας εκπαιδευτικός είναι εκπαιδευτικός. Αυτός είναι ακριβώς ο λόγος που η περίπτωση των μαθητών μπερδεύει τον κόσμο: πέντε από τις έξι εισαγωγές σας συγχωρούν, και η έκτη όχι.
Εισάγετε πρώτα τους μαθητές και η ιεραρχία θα έρθει σωστά.
Δύο τρόποι για να το δείτε
Η ενότητα εμφανίζει τα ίδια δεδομένα με δύο τρόπους: μια προβολή στηλών για εργασία σε ένα επίπεδο τη φορά, και μια προβολή δέντρου για να δείτε το σχήμα στο σύνολό του. Η επιλογή σας αποθηκεύεται.
Χρησιμοποιήστε το δέντρο όταν ελέγχετε αν η δομή είναι σωστή. Χρησιμοποιήστε τις στήλες όταν την εισάγετε.
Δεν ήταν ποτέ περίπλοκο, απλώς ανεξήγητο
Έτος, τμήμα, υποτμήμα είναι μια ιδέα — πόσο λεπτομερώς χωρίζει αυτό το μάθημα το σύνολο των μαθητών; — που φοράει τρεις λέξεις.
Μόλις αυτό γίνει κατανοητό, τα υπόλοιπα έπονται: αναθέστε στο επίπεδο που είναι πραγματικά απασχολημένο, αφήστε ένα τμήμα να έχει δύο γονείς όταν οι μαθητές ανήκουν πραγματικά και στους δύο, και εισάγετε τους μαθητές σας πρώτους.