تولید برنامه زمانی بخشی است که همه برای آن برنامه‌ریزی می‌کنند، اما انتشار آن بخشی است که در طول ترم وقت شما را می‌گیرد.
حل‌کننده به پایان می‌رسد. محدودیت‌ها برآورده شده‌اند. شما فایل .fet را ذخیره می‌کنید و برای حدود ده دقیقه احساس می‌کنید کار تمام شده است.
سپس کار اصلی شروع می‌شود و آن برنامه‌ریزی درسی نیست. بلکه توزیع آن است.
چهل استاد به برنامه هفتگی خود نیاز دارند. دفتر مدرسه به یک نسخه اصلی نیاز دارد. بخش پذیرش می‌خواهد بداند اولیای دانش‌آموز که مراجعه می‌کنند باید به کدام اتاق راهنمایی شوند. کسی درخواست می‌کند که برنامه در وب‌سایت مدرسه قرار گیرد. و هیچ‌کدام از این افراد FET ندارند، FET نصب نخواهند کرد و نباید هم مجبور به این کار باشند.
بنابراین کار به فایل‌های PDF ختم می‌شود. اگر وظیفه‌شناس باشید یک نسخه برای هر استاد، و اگر نباشید یک نسخه بزرگ برای همه. چاپ می‌شود، ایمیل می‌شود، روی تابلو نصب می‌شود. و این خوب است — تا روز پنجشنبه که یک اتاق تغییر می‌کند.
حالا چهل نسخه اشتباه در ساختمان وجود دارد و هیچ راهی برای جمع‌آوری آن‌ها نیست.
مشکل اصلی فایل نیست. مشکل، نسخه‌های کپی شده است.
هر خروجی که ارسال می‌کنید یک انشعاب است. لحظه‌ای که از دست شما خارج می‌شود، دیگر واقعیت را دنبال نمی‌کند و با این حال همچنان به آن استناد می‌شود. استادی که نسخه چاپ‌شده را روی میز خود دارد بی‌دقت نیست؛ او هیچ راهی ندارد که بداند آن نسخه قدیمی شده است.
این یعنی سوال مفید این نیست که "چگونه این را از FET خروجی بگیرم؟" — شما همین حالا هم می‌توانید. سوال این است که "چگونه آن را منتشر کنم که همیشه فقط یک نسخه وجود داشته باشد؟"
این همان مشکلی است که FET Explorer برای حل آن وجود دارد. شما فایل .fet تولید شده توسط حل‌کننده خود را بارگذاری می‌کنید و به جای خروجی گرفتن از چهل نسخه، یک timetable را به چهار روش منتشر می‌کنید.
یک لینک، نه یک پیوست
یک لینک بفرستید. شخص آن را باز می‌کند و timetable را می‌بیند. بدون حساب کاربری، بدون نصب، بدون هیچ چیز برای تایید.
دو نوع لینک وجود دارد و تفاوت آن‌ها مهم است.
یک لینک عمومی همیشه فقط‌خواندنی است. نه فقط‌خواندنی به صورت پیش‌فرض، نه فقط‌خواندنی مگر اینکه کسی تنظیمی را تغییر دهد — نمی‌توان آن را به چیز دیگری تبدیل کرد. این لینک برای والدین، برای یک گروه کلاسی و برای تابلو اعلانات است.
یک لینک خصوصی دارای سطح دسترسی و محدوده است. "هر کسی با این لینک می‌تواند در دسترس بودن را برای آنخل تنظیم کند." این روشی است که یک همکار بدون داشتن حساب کاربری در اشتراک شما، مشارکت می‌کند.
نمای اختصاصی یک استاد در گوشی: "شما در حال پوشش ۲ کلاس هستید"، هر کارت شامل "پوشش برای کلارا لیندکویست" به همراه اتاق و نشان جایگزین (Substitute).
هر دو به یک timetable اشاره دارند. یک درس را تغییر دهید و هر لینک نسخه جدید را نشان می‌دهد، زیرا هرگز نسخه‌ای برای به‌روزرسانی وجود نداشته است.
یک نکته که مردم را شگفت‌زده می‌کند: لینک اشتراک‌گذاری خود را در مرورگرتان جای‌گذاری کنید
و خواهید دید که کمتر از آنچه انتظار دارید نمایش داده می‌شود. دسترسی از طریق لینک
ابتدا و حساب کاربری شما در مرحله دوم تعیین می‌شود — بنابراین دقیقاً همان چیزی را می‌بینید که گیرنده می‌بیند.
این عمدی است. تنها راه برای بررسی اینکه واقعاً چه چیزی ارسال کرده‌اید همین است.
کاغذ، زمانی که کاغذ پاسخ درست است
گاهی اوقات همین‌طور است. دیواری در اتاق اساتید، پوشه‌ای برای بازرسی، یا استادی که صرفاً آن را ترجیح می‌دهد.
نماهای چاپ برای همین ساخته شده‌اند — به تفکیک استاد، اتاق، گروه دانشجویان، توضیح کلاس — به جای اینکه فقط تصویری از صفحه نمایش باشند. چاپ همچنان یک کپی است و همچنان قدیمی می‌شود. تفاوت اینجاست که چاپ مجدد با یک کلیک انجام می‌شود و شما دقیقاً می‌دانید نسخه فعلی کجاست.
صفحه‌ای که هرگز اشتباه نمی‌کند
بهترین پاسخ به این سوال که "آیا این برنامه فعلی است؟" نمایشگری است که نمی‌تواند قدیمی باشد. timetable امروز را روی صفحه‌ای کنار در اتاق اساتید قرار دهید تا خودش به‌روز شود. هیچ‌کس آن را چاپ نمی‌کند، هیچ‌کس آن را حمل نمی‌کند و هیچ‌کس برنامه هفته گذشته را ندارد.
یک timetable هفتگی روی صفحه نمایش دیواری در راهروی مدرسه، یک اطلاعیه چاپ شده در کنار آن، و دانش‌آموزی که در حال عبور است.
در وب‌سایت خود مدرسه
والدین به سایت مدرسه نگاه می‌کنند. بنابراین timetable می‌تواند در آنجا، در صفحه خود مدرسه و به عنوان بخشی از طراحی خود مدرسه تعبیه (embed) شود — نه به عنوان لینکی به چیزی که شبیه یک محصول متفاوت است.
صفحه مدرسه — شامل نشان، منو، مسیر راهنما، پاورقی، متن بدنه — با یک تعبیه زنده در آن: انتخابگر، بررسی در دسترس بودن، اطلاعیه کنفرانس والدین و اساتید، جدول کامل دوشنبه تا جمعه، با پشتیبانی FETViewer.
یک منبع، چهار سطح نمایش
ایده اصلی همین است. فایل .fet همچنان منبع حقیقت است و FET همچنان چیزی است که آن را تولید می‌کند. آنچه تغییر می‌کند این است که انتشار، دیگر باعث تولید انشعاب نمی‌شود.
وقتی اتاقی در روز پنجشنبه تغییر می‌کند، شما آن را یک بار تغییر می‌دهید. لینک‌ها درست هستند. صفحه نمایش درست است. بخش تعبیه شده درست است. تنها چیزی که نیاز به چاپ مجدد دارد کاغذ است — و شما دقیقاً می‌دانید کدام کاغذ.
چهل استاد، یک timetable، بدون نیاز به اطلاعیه جمع‌آوری.
