Nauczyciel zgłasza chorobę o 07:40
Czterdzieści minut, aby sprawdzić kto jest wolny, zdecydować o czterech lekcjach i powiadomić całą szkołę, co dzieje się co tydzień w różnych miejscach.
Telefon dzwoni za dwadzieścia ósma. Clara ma grypę i nie będzie jej w szkole.
Masz około czterdziestu minut. W tym czasie musisz wiedzieć, które lekcje są zagrożone, kto jest rzeczywiście wolny, aby je poprowadzić, co zrobić z tymi, których nikt nie może przejąć, oraz — o czym wszyscy zapominają, dopóki coś nie pójdzie nie tak — jak powiadomić czterysta osób przed pierwszą lekcją.
Dzieje się to co tydzień w każdej szkole. To nie jest przypadek szczególny. To po prostu praca.
Pierwsze dziesięć minut to czyste wyszukiwanie
Clara prowadzi cztery lekcje w środę. Które cztery? Jest to w planie lekcji, zapisanym pod jej nazwiskiem, jeśli masz szczęście, lub pod czterema różnymi klasami, jeśli nie.
Potem trudniejsze pytanie: kto może je przejąć? „Wolny” to nie to samo, co „nieprowadzący lekcji”. Nauczyciel, który już prowadzi zastępstwo gdzie indziej, nie jest wolny. Ktoś, kto ma swoje jedyne okienko w ciągu dnia, jest technicznie wolny, ale w praktyce to kiepski pomysł.
Więc staje się to skanowaniem wydruku, trzymaniem w głowie czterech godzin lekcyjnych i wykreślaniem nazwisk. Dziesięć minut, jeśli dobrze znasz plan lekcji. Dłużej, jeśli robisz zastępstwo za osobę, która go zna.
Zacznij od nieobecności, a nie od planu lekcji
Zaznacz Clarę jako nieobecną w danym dniu, a cztery dotknięte tym lekcje pojawią się natychmiast — ponieważ system już wie, co ona prowadzi. Żadnego skanowania, żadnego wykreślania.
Dla każdej z nich możesz zobaczyć, kto jest rzeczywiście wolny o tej godzinie: nie „ma gdzieś dzisiaj okienko”, ale jest wolny wtedy, sprawdzone względem tego samego planu lekcji, który odczytuje wszystko inne. Wyszukiwanie, które zajmowało dziesięć minut, to ekran, na który już patrzysz.
Nie każda lekcja zostanie zastąpiona, a udawanie, że jest inaczej, nikomu nie pomaga
To tutaj większość narzędzi do zastępstw po cichu kłamie. Zakładają one, że każda nieobecność kończy się przydziałem, ponieważ to jest ten uporządkowany przypadek.
Prawdziwe poranki nie są uporządkowane. Niektóre lekcje otrzymują zastępcę. Niektóre zostają odwołane — klasa jest powiadomiona, sala zwolniona. A niektóre są po prostu nieobsadzone: nikt nie jest dostępny, lekcja pozostaje w planie lekcji, a wszyscy muszą wiedzieć, że nie ma nauczyciela.
Wszystkie trzy to wyniki, które możesz zapisać. Nieobsadzona lekcja nie jest stanem błędu ani niedokończonym zadaniem, które nęka cię z listy; to decyzja, którą podjąłeś o 07:52, ponieważ naprawdę nikogo nie było, a uczciwym rozwiązaniem jest opublikowanie tego, zamiast pozostawiania lekcji wyglądającej na normalną.
Poranek może zakończyć się tak: dwie lekcje przydzielone ponownie, jedna odwołana, jedna nieobsadzona. To dobry wynik, a każdy z tych czterech punktów jest teraz faktem, na podstawie którego szkoła może działać.
Organizowanie zastępstw to połowa pracy
Oto część, którą inne narzędzia pozostawiają tobie.
Podjąłeś cztery decyzje. Teraz: ekran na korytarzu nadal pokazuje Clarę. Nauczyciele, którzy sprawdzili swój link przy śniadaniu, mają wczorajszą odpowiedź. Klasa, której lekcję odwołałeś, idzie do sali, która będzie pusta. Recepcja nie ma pojęcia.
Tradycyjnie jest to druga, gorsza praca — e-mail grupowy, karteczka na drzwiach pokoju nauczycielskiego, ktoś stojący na korytarzu i przekierowujący klasę.
Ponieważ zastępstwa znajdują się w tym samym planie lekcji, który odczytuje wszystko inne, nie ma drugiej pracy. Ekran przy drzwiach pokoju nauczycielskiego już pokazuje zastępcę. Udostępnione linki już to pokazują. Osadzony plan na stronie szkoły już to pokazuje. Nie musiałeś niczego publikować; nigdy nie było osobnej kopii do aktualizacji.
To cały argument za tym, aby zajmować się zastępstwami tutaj, a nie w narzędziu, które służy tylko do zastępstw.
Co widzą ludzie
Nie każdy powinien widzieć wszystko. „Clara jest na zwolnieniu lekarskim” nie jest sprawą korytarza; „Hiszpański jest z Anną Novak w sali 103” już tak.
Więc to, co pokazuje widok publiczny, można kontrolować. Zastępstwo jest widoczne, ponieważ ludzie go potrzebują; nieobecność za nim nie musi być.
Czterdzieści minut, głównie spędzone na decydowaniu
Wyszukiwanie nigdy nie było wartościową częścią. Podobnie jak informowanie. Wartościową częścią jest osąd w środku — kto może naprawdę to przejąć, co warto odwołać, która klasa poradzi sobie bez nauczyciela przez czterdzieści minut.
To jest część, która wymaga człowieka i to jest część, która zostaje ściśnięta, gdy pozostałe dwie zjadają poranek.
Clara jest nieobecna. Cztery lekcje. Dwie obsadzone, jedna odwołana, jedna uczciwie oznaczona jako nieobsadzona — a cała szkoła wiedziała o tym przed pierwszym dzwonkiem.