لنز
نحوه نمایش جدول زمانی، شامل تغییر محورها، نوار لغزنده جزئیات از نقشه حرارتی تا جزئیات کامل، رنگ‌بندی و لایه‌ها.
Lens نحوه نمایش timetable را تغییر می‌دهد. این بخش هرگز محتوای آن را تغییر نمی‌دهد و آنچه را که می‌بینید عوض نمی‌کند — این وظیفه Filter است. همه چیز در اینجا مربوط به خوانایی است.
این بخش پنج قسمت دارد.
محورها — ردیف‌ها و ستون‌ها چه هستند
جدول پیش‌فرض روز × زمان است. شما می‌توانید آن را تغییر دهید تا ردیف‌ها به جای آن، اتاق‌ها، استادان یا گروه‌های دانشجویان باشند و هفته در طول محور افقی قرار گیرد.
این یک پرسش کاملاً متفاوت است. در حالت روز × زمان، می‌پرسید در سه‌شنبه چه اتفاقی می‌افتد؟ در حالت محور اتاق، می‌پرسید آزمایشگاه ۲ در طول هفته چه برنامه‌ای دارد و چه زمانی خالی است؟ برای بررسی بار کاری یک منبع، این چرخش بسیار سریع‌تر از فیلتر کردن آن و خواندن یک جدول عمدتاً خالی است.
جدول چرخیده همچنان قابل ویرایش است و کشیدن و رها کردن در آن معنای کمی متفاوتی دارد: رها کردن یک درس در یک ردیف متفاوت، آن را به اتاق یا استاد آن ردیف اختصاص می‌دهد و همچنین آن را در هفته جابجا می‌کند. این اغلب دقیقاً همان چیزی است که می‌خواهید — این درس باید به جای آن در آزمایشگاه ۲ باشد با یک بار کشیدن انجام می‌شود تا ویرایش — اما دانستن این موضوع قبل از اولین کشیدن در یک جدول چرخیده ارزشمند است.
جهت‌گیری روزها و دوره‌ها را جابجا می‌کند و روزها را در کنار قرار می‌دهد. برخی مدارس هفته را از این جهت می‌خوانند؛ از هر کدام که با timetable کاغذی که همه از قبل می‌شناسند مطابقت دارد، استفاده کنید.
قرص‌ها (Pills) — هر درس چقدر جزئیات نشان می‌دهد
لغزنده جزئیات در پنج مرحله حرکت می‌کند و پیوستاری از بیشترین اطلاعات تا بیشترین نمای کلی است:
- جزئیات کامل — همه چیزهایی که فعال کرده‌اید
- فشرده — درس به اضافه یک خط ثانویه
- نمای کلی — فقط کدهای درس
- بلوک‌های رنگی — بدون هیچ متنی، فقط شکل هفته
- نقشه حرارتی — بدون درس، فقط میزان شلوغی هر بازه زمانی
دو مورد آخر نماهای ضعیف‌شده نیستند؛ بلکه پاسخگوی این هستند که شکاف‌ها کجا هستند در یک timetable که برای خواندن بیش از حد متراکم است. تغییر به بلوک‌های رنگی الگویی را نمایان می‌کند که در جزئیات کامل پنهان است.
به طور پیش‌فرض این حالت خودکار است — برنامه جزئیات را با فضای موجود تطبیق می‌دهد و برچسب به شما می‌گوید چه چیزی انتخاب شده است. لغزنده را حرکت دهید تا کنترل آن را به دست بگیرید. Ctrl با + و − مراحل را بالا و پایین می‌برد؛ Ctrl+0 کنترل را به حالت خودکار بازمی‌گرداند.
در زیر، انتخاب می‌کنید که کدام فیلدها در یک قرص ظاهر شوند: عنوان کامل درس، استاد، گروه‌ها، اتاق، شرح و توضیح کلاس. فیلدهای کمتر به معنای متن بزرگ‌تر و خواناتر در همان اندازه است — قبل از اینکه تصمیم بگیرید جدول خیلی کوچک است، این را به خاطر داشته باشید.
متن
هر فیلدی که در بالا فعال شده باشد، کنترل اندازه خاص خود را در اینجا دارد، بنابراین می‌توانید درس را بزرگ و اتاق را کوچک کنید به جای اینکه همه چیز را با هم مقیاس کنید.
یک فیلد تنها زمانی در این بخش ظاهر می‌شود که در قرص‌ها فعال شده باشد.
رنگ
سه پالت رنگی.
کلاسیک به هر درس یک لحن زنده و متمایز می‌دهد. قابل دسترس از یک پالت ایمن برای کوررنگی استفاده می‌کند — این یک گزینه ضعیف‌تر نیست، بلکه انتخاب درست برای timetableای است که روی دیوار یا صفحه‌نمایشی قرار می‌گیرد که نمی‌دانید چه کسی آن را می‌خواند. خودکار بر اساس اندازه بین آن‌ها انتخاب می‌کند، از پالت قابل دسترس برای timetableهای کوچک و از پالت کلاسیک برای موارد بزرگ استفاده می‌کند، جایی که تعداد درس‌ها از هر پالت ایمنی فراتر می‌رود.
دو سوئیچ رندر در کنار آن قرار دارند. پس‌زمینه رنگی هر قرص را با رنگ درس پر می‌کند؛ خاموش کردن آن، هر قرص را روی یک پس‌زمینه خنثی ساده ترسیم می‌کند که آرام‌ترین راه برای خواندن یک هفته بسیار متراکم است. دومی تعیین می‌کند که آیا آیکون‌ها ترسیم شوند یا خیر.
پوشش‌ها — چیزهایی که روی صفحه ترسیم می‌شوند
جایگزینی‌های امروز غیبت‌ها، پوشش‌ها و تغییرات اتاق امروز را روی جدول معمولی می‌پوشاند. این یک پوشش است نه یک حالت، و عمداً چنین است: شما همچنان به timetable خود نگاه می‌کنید، با واقعیت امروز که روی آن نقاشی شده است.
چشمک‌زن نشان‌های تداخل باعث می‌شود نشان‌های تداخل ضربان‌دار شوند. به طور پیش‌فرض خاموش است، زیرا حرکت در صفحه‌نمایشی که تمام روز به آن خیره می‌شوید خسته‌کننده است؛ زمانی که به دنبال تداخل‌ها هستید و می‌خواهید خود را نشان دهند، آن را روشن کنید.