نردبان دسترسی
پنج سطح که هر یک شامل دسترسی‌های سطح قبلی است، به همراه محدوده‌ای که مشخص می‌کند لینک چه کسی یا چه چیزی را پوشش می‌دهد.
هر لینک دسترسی خصوصی مانند یک جمله خوانده می‌شود:
هر کسی با این لینک می‌تواند وضعیت دسترسی را برای Ángel تعیین کند.
بخش‌های پررنگ دو چیزی هستند که شما انتخاب می‌کنید. سطح مشخص می‌کند که چه کارهایی می‌توانند انجام دهند؛ محدوده مشخص می‌کند که این کارها را روی چه کسی یا چه چیزی می‌توانند انجام دهند.
پنج سطح
این سطوح از کمترین به بیشترین مرتب شده‌اند: هر سطح تمام اختیارات سطح قبلی خود و موارد بیشتری را اعطا می‌کند.
مشاهده — دیدن برنامه، بدون امکان تغییر.
تعیین وضعیت دسترسی — فقط ویرایش بخش‌های آزاد/مشغول. این سطح برای پرسیدن از یک استاد است که چه زمانی نمی‌تواند تدریس کند: او می‌تواند زمان‌های در دسترس نبودن خود را مشخص کند و نه هیچ چیز دیگری.
مشارکت در نیازمندی‌ها — افزودن وضعیت دسترسی و اولویت‌ها برای محدوده خود، اما نه خودِ زمان‌بندی. یک مدیر گروه می‌تواند نیازهای درس خود را اعلام کند بدون اینکه کلاس‌های کسی را جابجا کند.
همکاری در زمان‌بندی — تغییر تمام محدودیت‌ها و داده‌ها در محدوده خود. این سطح برای یک همکار است که با شما روی برنامه هفتگی کار می‌کند و به بخش مربوط به خود محدود است.
مدیریت — تمام کارهایی که سطح «همکاری در زمان‌بندی» می‌تواند انجام دهد، به‌علاوه حذف و بازسازی ساختار.
مرز مهمی که باید درک شود بین مشارکت در نیازمندی‌ها و همکاری در زمان‌بندی است: اولی به یک شخص اجازه می‌دهد نیازهای خود را بیان کند، دومی به او اجازه می‌دهد تصمیم بگیرد که این نیازها چگونه برآورده شوند. اعطای سطح «مشارکت» تصمیم‌گیری‌های زمان‌بندی را نزد شما نگه می‌دارد در حالی که نیازمندی‌ها را از افرادی که از آن‌ها مطلع هستند دریافت می‌کنید.
دو لینک دسترسی در یک برنامه هفتگی. لیست سمت چپ سطح هر لینک را نشان می‌دهد؛ پنل سمت راست لینکی است که در حال ویرایش است، با نردبان دسترسی در زیر آن و پیش‌نمایشی از آنچه دارنده لینک واقعاً خواهد دید.
محدوده
همه چیز کل برنامه هفتگی را پوشش می‌دهد.
فقط این موارد فقط استادان، گروه‌ها، دروس، اتاق‌ها یا ساختمان‌هایی را که شما انتخاب می‌کنید پوشش می‌دهد. می‌توانید افراد را نام ببرید، یا یک دسته کامل را به یکباره انتخاب کنید — مثلاً «همه اتاق‌ها».
یک لینک با محدوده مشخص، برنامه هفتگی را از آن دیدگاه نمایش می‌دهد: دارنده آن روی بخش مربوط به خود کار می‌کند و بخش‌های دیگران به او نمایش داده نمی‌شود.
یک لینک «فقط این موارد» که در آن هیچ چیزی انتخاب نشده باشد، هیچ دسترسی‌ای اعطا نمی‌کند. ویرایشگر به شما هشدار می‌دهد به جای اینکه چیزی را ذخیره کند که سخاوتمندانه به نظر می‌رسد اما کاری انجام نمی‌دهد.
لینک‌های سفارشی
سطح و محدوده، پیش‌تنظیم‌هایی بر روی مجموعه‌ای دقیق‌تر از مجوزها هستند. باز کردن ویرایشگر پیشرفته، این مجموعه دقیق‌تر را به صورت یک ماتریس نمایش می‌دهد — داده‌ها و محدودیت‌ها بر اساس اینکه به یک منبع یا یک کلاس متصل هستند، تفکیک شده‌اند و هر کدام دارای مجوزهای ایجاد، ویرایش و حذف هستند.
شما می‌توانید آن را مستقیماً ویرایش کنید. این کار لینک را به حالت سفارشی تغییر می‌دهد، زیرا دیگر با هیچ‌کدام از پنج سطح نام‌گذاری شده مطابقت ندارد. یک لینک سفارشی دقیقاً همان‌طور که پیکربندی شده به کار خود ادامه می‌دهد؛ انتخاب مجدد یک سطح نام‌گذاری شده، ماتریس را با پیش‌تنظیم آن سطح جایگزین می‌کند.
اگر لینکی سفارشی است و شما آن را به این شکل نساخته‌اید، به این معنی است که قبل از معرفی سطوح نام‌گذاری شده ایجاد شده است. انتخاب یک سطح، آن را ساده‌سازی خواهد کرد.
نام‌گذاری لینک‌ها
هر لینک یک برچسب دارد. اگر خالی گذاشته شود، یک برچسب بر اساس دسترسی‌هایی که لینک واقعاً اعطا می‌کند ساخته می‌شود — بنابراین لیست لینک‌ها به صورت لیستی از نقش‌ها خوانده می‌شود نه لیستی از URLهای یکسان. به آن‌ها نام‌هایی بدهید که در ترم بعد نیز برای شما معنادار باشند.