Διορθώνοντας όσα βρίσκει
Κάθε στοιχείο δείχνει τους περιορισμούς που το διέπουν, και μπορείτε να δείτε τι θα συνέβαινε αν κάποιος απενεργοποιούνταν, χωρίς να απενεργοποιήσετε τίποτα.
Ένα εύρημα που λέει "αυτό είναι αδύνατο" και σταματά εκεί είναι μόνο μισό χρήσιμο. Η ερώτηση που πραγματικά έχετε είναι ποιον κανόνα αλλάζω.
Κάθε εύρημα ονομάζει τους κανόνες του
Ανοίξτε ένα εύρημα που παρήγαγαν οι κανόνες, και αυτό παραθέτει αυτούς τους περιορισμούς με τα δικά τους αναγνωριστικά ονόματα αντί για εσωτερικές αναφορές. Επιλέξτε ένα όνομα κανόνα και αυτός ο κανόνας ανοίγει σε ένα πλαίσιο πάνω από την αναφορά. Το πλαίσιο δίνει το βάρος του κανόνα, αν είναι ενεργοποιημένος, και κάθε Εκπαιδευτικό, ομάδα Μαθητών, Αίθουσα, Ημέρα, Ώρα και Δραστηριότητα που ονομάζει.
Παραμένετε στην αναφορά. Η ανάγνωση ενός κανόνα δεν σας κοστίζει πλέον τη θέση σας στα ευρήματα.
Στην οθόνη δεδομένων το πλαίσιο προσφέρει επίσης Άνοιγμα στον πίνακα, το οποίο σας μεταφέρει σε αυτόν τον κανόνα στη λίστα περιορισμών. Ο δημόσιος ελεγκτής δεν έχει πίνακα περιορισμών, οπότε το πλαίσιο δεν το προσφέρει εκεί.
Για ένα μάθημα που δεν μπορεί να τοποθετηθεί, η αναφορά δείχνει επίσης πώς έφτασε εκεί — τον αριθμό των αρχικών ωρών που είχε, και πόσες απέμειναν μετά από κάθε κανόνα, με τη σειρά. Αυτό το ίχνος είναι συνήθως εκεί που βρίσκεται η απάντηση: ένα βήμα σε αυτό είναι σχεδόν πάντα ένας κανόνας που είναι πιο αυστηρός από ό,τι εννοούσατε.
Οι υπαίτιοι ελαχιστοποιούνται
Όταν ένα μάθημα έχει μείνει χωρίς νόμιμη ώρα έναρξης, ο έλεγχος δεν παραθέτει απλώς κάθε κανόνα που το άγγιξε. Προσπαθεί να βρει το μικρότερο σύνολο κανόνων που εξακολουθεί να προκαλεί το πρόβλημα.
Αυτό έχει σημασία όταν ένα μάθημα καλύπτεται από δώδεκα περιορισμούς. Το να σας πουν "αυτοί οι δύο κανόνες, μαζί, είναι αυτό που το καθιστά αδύνατο" είναι εφαρμόσιμο· το να σας δοθεί μια λίστα δώδεκα δεν είναι.
Η αναφορά σας λέει πότε πέτυχε. Μια περιορισμένη λίστα φέρει τις λέξεις μόνο οι κανόνες που το προκαλούν πραγματικά. Χωρίς αυτές τις λέξεις η λίστα είναι κάθε κανόνας που άγγιξε το μάθημα, και το έργο του περιορισμού είναι δικό σας. Ο έλεγχος έχει έναν προϋπολογισμό, οπότε ένα πολύ μεγάλο αρχείο μπορεί να εξαντληθεί πριν ολοκληρώσει τον περιορισμό.
"Τι θα γινόταν αν ένας κανόνας ήταν απενεργοποιημένος;"
⚠ Αυτό είναι μόνο στην οθόνη δεδομένων. Ο δημόσιος ελεγκτής στο fetviewer.com/check δεν το προσφέρει.
Ένα εύρημα που μπλοκάρει έχει ένα κουμπί Τι θα γινόταν αν ένας κανόνας ήταν απενεργοποιημένος;. Επανεκτελεί ολόκληρο τον έλεγχο μία φορά για κάθε κανόνα που ονομάζει το εύρημα, με αυτόν τον κανόνα να παραλείπεται. Για κάθε κανόνα, δείχνει πόσα προβλήματα μπλοκαρίσματος θα είχε ακόμα το αρχείο. Δεν λέει ποια είναι αυτά τα ευρήματα.
Τίποτα δεν αποθηκεύεται και τίποτα δεν απενεργοποιείται. Είναι μια ερώτηση, όχι μια επεξεργασία. Οι κανόνες σας είναι ακριβώς όπως ήταν όταν το κλείσετε.
Αυτός είναι ο γρηγορότερος τρόπος μέσα από ένα μπέρδεμα: αντί να απενεργοποιήσετε έναν κανόνα, να εκτελέσετε το FET και να το αναιρέσετε, ρωτάτε κάθε υποψήφιο με τη σειρά και αλλάζετε αυτόν που πραγματικά ευθύνεται για το πρόβλημα.
Σειρά εργασίας
- Εκκαθαρίστε πρώτα τα ευρήματα Αποδεδειγμένα αδύνατο. Μέχρι να φύγουν, η επίλυση δεν μπορεί να επιτύχει, οπότε οτιδήποτε άλλο είναι απλώς βελτίωση.
- Χρησιμοποιήστε το ίχνος για να βρείτε το πιο αυστηρό βήμα αντί για τον πιο πρόσφατο κανόνα.
- Ρωτήστε "Τι θα γινόταν αν ένας κανόνας ήταν απενεργοποιημένος;" πριν επεξεργαστείτε οτιδήποτε.
- Επανεκτελέστε τον έλεγχο. Η αναφορά αναδημιουργείται από τους τρέχοντες κανόνες σας, οπότε απαντά αμέσως.
- Στη συνέχεια, κοιτάξτε τα Λάθη. Οι εκκρεμείς αναφορές και οι διπλότυπες είναι φθηνές στην επιδιόρθωση, και σταματούν τη σύγχυση του επόμενου εξαμήνου.