Profesores, materias, aulas e tipos de actividade
O recurso lista os elementos que compoñen un horario, o que contén cada un, como editar varias filas á vez e o que implica realmente eliminar unha.
Cinco seccións na pantalla de datos funcionan do mesmo xeito: Profesores, Materias, Tipos de actividade, Aulas e Construcións. Son o inventario a partir do cal se compón unha lección. Aprenda a usar unha táboa e saberá usalas todas.
Que contén cada unha
Os Profesores teñen un nome, un código, un nome longo opcional, horas obxectivo por semana e as materias que están cualificados para impartir. O panel de detalles tamén mostra as súas horas activas —a duración total das leccións que teñen asignadas actualmente, contando só as activas—, de xeito que a carga que un profesor ten realmente aparece xunto ao obxectivo que lle estableceu. No modo Mañás-Tardes, un profesor tamén ten un comportamento de mañás-tardes; non aparece noutros modos, porque aí non significa nada.
As Materias teñen un nome, un código e unha cor. A cor tinge esa materia en todos os lugares onde aparece —a grella, as follas de impresión, os elementos inseridos—, o que fai que unha semana completa sexa lexible dunha ollada.
Os Tipos de actividade etiquetan as leccións para filtrado e regras. Cada un ten un indicador de imprimible que decide se se mostra na saída impresa; algúns tipos son para a súa propia organización e non están pensados para a folla que ve un pai ou unha nai.
As Aulas teñen unha capacidade, unha construción e un indicador de aula virtual. Unha aula virtual non é un lugar, senón un requisito que o substitúe, definido polos conxuntos de aulas reais que poden satisfacelo. A capacidade é un número máximo de estudantes, e o valor por defecto, moi grande, significa sen límite en lugar dun teito real.
As Construcións agrupan aulas, de xeito que unha regra pode falar da distancia entre elas en lugar de nomear as aulas unha por unha.
Cada un deles tamén admite un comentario de texto libre, que viaxa co ficheiro e é un bo lugar para rexistrar por que algo é como é.
Cada nome debe ser único na súa lista. FET atopa un profesor, materia, tipo, aula ou construción polo seu nome, polo que dous co mesmo nome fan que o ficheiro non sexa claro. Se o nome xa existe, o produto non engade a nova fila e indícalle por que.
Traballar cunha lista longa
A táboa mostra unha páxina cada vez, cun paxinador, de xeito que unha escola con centos de profesores carga tan rápido como unha con doce.
Prema na cabeceira dunha columna para ordenar por ela; prema de novo para inverter a orde. A ordenación devólveo á primeira páxina, xa que a fila que busca está agora noutro lugar completamente distinto.
O control Columnas mostra e oculta as columnas opcionais. Unha táboa que só usa para comprobar a capacidade das aulas non necesita ter outras seis columnas, e a elección gárdase por sección, de xeito que cada lista mantén a forma que lle deu.
Ao seleccionar unha fila ábrese un panel de detalles ao lado da táboa, dividido entre os datos en si e as restricións que se refiren a esta fila. Esa segunda lapela adoita ser a resposta a por que este profesor se comporta de forma estraña: as regras que o afectan enuméranse nun só lugar en lugar de estar ocultas na sección de restricións.
Cambiar moitas filas á vez
Marque a caixa de verificación na cabeceira e seleccionará a páxina que está a ver. Cando hai máis filas que coinciden das que caben na páxina, un aviso ofrécelle estender a selección a todas elas. A distinción importa, e o aviso existe para que «todo» sexa algo que elixe en lugar de algo que asume.
A selección mantense ao cambiar de páxina, polo que pode xuntar filas de varias páxinas antes de actuar.
Coas filas seleccionadas, a barra de accións en bloque pode establecer os campos que son máis tediosos un por un: unha construción ou unha capacidade nun conxunto de aulas, horas obxectivo ou materias cualificadas nun conxunto de profesores, unha cor nun conxunto de materias, ou os interruptores de imprimible e virtual en tipos e aulas.
Eses interruptores tamén se poden cambiar directamente na táboa, sen abrir nada, e esa edición pódese desfacer.
As materias teñen unha ferramenta extra: Restablecer cores borra a cor de todas as materias á vez, que é a forma máis rápida de comezar de novo un esquema de cores.
Orde
As filas pódense arrastrar para ordenalas, ou ordenarse A→Z nunha soa acción. Esa orde mantense, e é a orde na que o ficheiro exportado as enumera, de xeito que un ficheiro que lle envíe a un colega lese do xeito en que o organizou en lugar do xeito en que se importou por casualidade.
Eliminar, e o que sobrevive
A eliminación é a única acción para a que paga a pena ler a confirmación, porque a confirmación é específica en lugar de xenérica: conta as actividades e restricións que realmente se refiren ao que está a piques de eliminar.
O que sucede a continuación é a parte que hai que entender. Esas actividades e restricións non se eliminan xunto con el. Permanecen exactamente onde están, aínda nomeando algo que xa non existe.
A descarga verifícao primeiro, e avísao. Antes de darlle o ficheiro, o produto le o que acaba de construír e busca cada profesor, materia, grupo de estudantes, tipo de actividade e construción que unha fila nomea pero que o horario xa non ten. FET non pode abrir un ficheiro así, polo que a descarga detense e a mensaxe nomea o que falta.
Polo tanto, un horario non se pode exportar silenciosamente con elementos ausentes. Se elimina un profesor, reasigne as súas leccións: a descarga agardará ata que o faga.
Eliminar unha construción non é máis suave que o resto. As aulas que contén sobreviven e perden a súa construción, e a descarga detense por esas aulas do mesmo xeito.
A eliminación non se pode desfacer. A comprobación previa tamén informa de regras que nomean cousas que xa non existen, polo que paga a pena executala despois de calquera limpeza significativa: atópaas antes de chegar á descarga.