Łączenie dwóch planów zajęć

Zaimportuj zawartość innego planu lekcji, wybierając między samymi zasadami dotyczącymi personelu i sal a pełnymi danymi, pamiętając, że punkt przywracania służy jako funkcja cofania zmian.

Wgranie pliku .fet zastępuje timetable. Scalanie dodaje dane do istniejącego. Jest to narzędzie służące do "rozpoczęcia nowego semestru na podstawie poprzedniego" oraz do "użycia tych samych zasad dostępności personelu, które ustawiliśmy w innym timetable".

Od czego zacząć

Dwa miejsca, które wykonują to samo zadanie:

Scal z tym w menu ⋮ karty timetable na pulpicie nawigacyjnym.
Scal z tym na liście timetable wewnątrz ekranu danych.

Oba otwierają ten sam kreator. W obu przypadkach timetable, od którego zacząłeś, jest docelowym — tym, do którego zostanie dodana zawartość. Nic nie zostanie w nim zapisane, dopóki nie dojdziesz do kroku potwierdzenia.

The merge wizard on step 1: a five-step progress bar, the destination named in the title, and the one timetable offered as a source.

Krok 1. Timetable, w którym otworzyłeś kreator, jest docelowym, o czym informuje komunikat.

Scalać można tylko te timetable, których jesteś właścicielem, po obu stronach. Link do udostępniania, który pozwala komuś wyświetlić timetable, nie pozwala mu na scalanie go ani scalanie z niego.

Dwa zadania, większość osób wybiera pierwsze

Tylko stałe zasady

Zasady dotyczące osób i miejsc — dostępność personelu, limity obciążenia, dostępność sal, polityka tagów. Opisują one Twoją szkołę, a nie lekcje w tym semestrze, więc warto je ustawić raz i używać ponownie.

Nic nie jest usuwane i żadne lekcje nie są tworzone. To bezpieczna opcja.

Wszystko

Lekcje wraz z zasadami, które przypisują je do czasu lub sali. Ta opcja wymaga planu Basic lub wyższego; zobacz Limity planów poniżej.

⚠ Zrozum, co to daje: dwa rozwiązane semestry nie mogą zajmować jednego tygodnia. Po scaleniu timetable docelowy będzie przepełniony, a analizator przedstartowy wyświetli każdą kolizję. Jest to oczekiwane, a nie błąd — oznacza to jednak, że pełne scalenie jest początkiem pracy, a nie jej końcem.

Tylko umiejscowienia — dlaczego ta opcja jest wyszarzona

Umiejscowienie wskazuje na activity poprzez jego identyfikator, więc nie może pojawić się przed activity, do którego się odnosi. FET przechowuje umiejscowienie jako constraint, a nie jako pole w lekcji, co jest powodem, dla którego umiejscowienia przenoszą się wraz z opcją Wszystko i nie można ich od niej oddzielić.

Step 2 of the merge wizard: three options — standing rules only, everything, and a greyed-out placements-only — each with counts measured from the source.

Krok 2. Każda liczba jest mierzona na podstawie wybranego źródła, dzięki czemu widzisz, jak niewiele danych jest przenoszonych.

Dlaczego tak niewiele zasad może zostać przeniesionych

Liczby na tym ekranie są zazwyczaj znacznie mniejsze niż suma w źródle, co zaskakuje użytkowników. Powód jest wart zrozumienia, ponieważ nie jest to ograniczenie tej funkcji — tak właśnie FET modeluje constrainty.

Mniej więcej cztery na pięć ograniczeń w rzeczywistym planie zajęć wskazuje na konkretne aktywności. "Ta aktywność nie w piątek", "te dwie aktywności nie w tym samym czasie", "ta aktywność zaczyna się o 9". Aktywność nie ma nazwy w FET, więc kreator szuka tej samej aktywności w tym planie zajęć: z tym samym przedmiotem, nauczycielami, grupami uczniowskimi i czasem trwania. W przypadku aktywności dzielonej porównuje też, która to część. Jeśli znajdzie dokładnie jedną, zasada przenosi się i wskazuje tę aktywność. Jeśli nie znajdzie żadnej lub znajdzie więcej niż jedną, zasada zostaje pominięta.

Stały czas lub stała sala jednej aktywności zawsze zostaje pominięta. Rozwiązany plan zajęć ma taki czas i taką salę dla każdej aktywności, a nowy semestr potrzebuje własnych. Skopiowana zasada może też być sprzeczna z zasadą w tym planie zajęć, więc po scaleniu uruchom kontrolę wstępną.

Pozostałe zasady wskazują tylko osoby, sale, przedmioty lub grupy. Przenoszą się, gdy te nazwy istnieją w obu planach zajęć.

Zasada musi również trafić na podatny grunt: każda nazwa, o której wspomina, musi już istnieć w docelowym timetable. Zasada dotycząca Nauczyciela, którego nie masz, nie może zostać zastosowana, więc jest liczona jako przenośna, ale niegotowa. Kreator pokazuje obie liczby.

Sprawdzenie siatki

Dwa timetable mogą nie obejmować tego samego tygodnia. Krok 3 porównuje dni i godziny oraz daje jedną z trzech odpowiedzi dla każdej osi:

Już pasują. Nie ma o czym decydować.
Niektóre brakuje. Kreator oferuje ich utworzenie, aby przychodząca zawartość miała gdzie się umieścić.
W ogóle się nie pokrywają. ⚠ Tutaj zostaniesz poproszony o mapowanie każdej przychodzącej nazwy na jedną z Twoich i powinieneś to zrobić. Tworzenie ich zamiast tego dołączyłoby drugi tydzień do pierwszego — źródło z 12 godzinami scalone z Twoimi 8 dałoby 20-godzinny dzień, a nie wspólny tydzień. Mapowanie jest poprawną odpowiedzią, gdy dwie siatki są po prostu inaczej nazwane.

Kto jest tą samą osobą

Jeśli oba timetable mają "J. Smith", czy to jeden Nauczyciel, czy dwóch? Krok 4 pyta o to dla każdej pasującej nazwy.

Domyślnie jest to ta sama osoba, ponieważ zazwyczaj chodzi o dwa semestry tej samej szkoły. Scalanie ponownie wykorzystuje istniejącego Nauczyciela zamiast tworzyć duplikat.

Wyjątkiem są przykładowe dane. Jeśli przychodzące nazwy wyglądają jak przykładowy skład, który jest dostarczany z szablonem CSV, kreator informuje o tym i nie zakłada, że są one Twoje — to przypadek, w którym identyczne nazwy są naprawdę zbiegiem okoliczności.

Punkt przywracania to cofnięcie zmian

Nie ma przycisku "cofnij scalanie". Zamiast tego, kompletny plik .fet timetable docelowego pobiera się na Twój komputer, zanim cokolwiek zostanie zapisane.

Ten plik to cofnięcie zmian. Jeśli wynik nie jest tym, czego oczekiwałeś, wgraj go z powrotem i wrócisz dokładnie do miejsca, w którym zacząłeś.

⚠ Ponieważ jest to plik, musi on fizycznie dotrzeć na Twój komputer. Jeśli przeglądarka zapyta, gdzie go zapisać, odpowiedz. Zamknięcie karty w tym momencie sprawi, że nie będziesz mieć punktu przywracania.

Dwukrotne uruchomienie jest bezpieczne

W przypadku stałych zasad, ponowne uruchomienie tego samego scalania nic nie dodaje za drugim razem. Kreator informuje, ile zasad już istnieje, zanim potwierdzisz.

W przypadku opcji Wszystko, drugie uruchomienie faktycznie dodaje lekcje ponownie — są to nowe lekcje i nie ma sposobu, aby odróżnić celowy duplikat od przypadkowego. Sprawdź liczbę w podglądzie przed potwierdzeniem.

Limity planów

Kopiowanie stałych zasad jest zawarte w każdym planie, również w darmowych. To połowa, której większość ludzi oczekuje — ustaw dostępność personelu raz i używaj ponownie — i nie tworzy żadnych lekcji.

Scalanie lekcji wymaga planu Basic lub wyższego. Kreator informuje o tym przy samej opcji, w momencie jej wyboru, zamiast pozwalać Ci wypełnić cztery kolejne kroki i odmówić na końcu.

Scalanie dodaje również activity, więc jest ograniczone tym samym limitem activity na timetable, co tworzenie i importowanie. Kreator sprawdza to przed rozpoczęciem, a nie po, i podaje liczby, jeśli wynik by się nie zmieścił.

Dwa szczegóły, które zaskakują użytkowników:

Limit dotyczy tego, kto posiada timetable docelowy, a nie tego, kto uruchamia scalanie.
Split activity liczy się raz, jako jedna jednostka nauczania — ta sama zasada co wszędzie indziej. Zobacz Plany i limity.

Co dalej

Który plik do czego służy — scalanie w porównaniu z metodami opartymi na plikach.
Wgrywanie pliku .fet — import zastępujący i jak przywrócić dane z punktu przywracania.
Kopie zapasowe — inny sposób na powrót do poprzedniego stanu.
Constraints — czym są zasady i jak je czytać.